spoil หนังนอกกระแส เรื่อง Departures

สวัสดีครับ วันนี้เราจะพามาสปลอย์ หนังนอกกระแสเรื่องหนึ่งเป็นหนังที่ดีมากๆ เรียกน้ำตาได้สุดๆหลากอารมณ์มากในหนังเรื่องนี้มีทุกอารมณ์ครบทุกรสชาติ เรื่องนี้มีชื่อเรื่องว่า Departures  ในเรื่องนี้เปิดเรื่องมาก็เริ่มที่ชายหนุ่มผู้เป็นนักดนตรีที่มี 

ชื่อว่า โคบายาชิ ไดโกะ เขาเป็นักดนตรีเชลโล่ของวงดนตรีวงหนึ่ง ที่ดูเหมือนว่า วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่เขาได้เล่น เพราะเนื่องจากมีผู้ชมน้อยลงทุกที เขานั้นถึงกับช็อตไปเลย เพราะเครื่องดนตรีเชลโล่นั้นมาราแพงถึง 18ล้านเยน คิดเป็นเงินไทยก็เกือบล้านบาทเลยทีเดียว เมื่อกลับมาถึงบ้าน ภรรยาของเข้าที่มีชื่อว่า มิกะ ได้เข้ามาปลอบใจแล้วให้กำลัง แต่เมื่อเธอได้รู้ว่าเครื่องดนตรีนั้นมีราคาที่แพงเอาๆมากก็ถึงกับโกรธที่ไม่ยอมบอก แต่ก็ปรับความเข้าใจกันได้ จากนั้นเลยนำเครื่องดนตรีไปขายและทั้งคู่เลยตัดสินใจกลับบ้านที่ต่างจังหวัด ซึ่งเป็นบ้านของคุณแม่แต่ท่านเสียไปแล้ว และพ่อของเขาทิ้งไปตั้งแต่เด็กเขาจึงเกลียดพ่อมาก เช้าวันหนึ่งทั้งสองกำลังทานข้าวเช้า ไดโกะก็ไปสดุดตาเข้ากับหนังสือพิมพ์ที่ลงประกาศรับสมัครงานจึงเดินทางไปสมัครงานเป็นที่เป็นผู้ช่วยเดิน(เดินทางสู่ความตาย) เขาเดินทางไปถึงที่ทำงานแล้วได้พบกับประทานซึ่งตอบรับเข้าทำงานอย่างปุ๊บปั๊บ โดยที่ไดโกะนั้นก็งงแล้วก็ถามถึงค่าตอบแทน ซึ่งประธานก็ตอบว่า 5 แสนเยน ไดโกะก็ถึงกับอึ้ง เพราะคิดเป็นเงินไทยก็แสนกว่าบาทเลย จากนั้นเลยถามท่านประทานว่าเป็นงานอะไร ไดโกะเขาได้จึงรู้ว่างานที่เขาต้องทำคือ พิธีกรรมแต่งหน้าคนตาย และบรรจุเข้าโลงศพ เขาถึงกับหยี๋และปฏิเสธทันทีแล้วร้องว่าไม่ ไม่ ประธานถึงขอให้ไดโกะช่วยลองทำดูก่อน

*ต้องขอบอกก่อนนะครับหนังเรื่องนี้ช่วงในยุคหนังนั้น คนญี่ปุ่นมองว่างานนี้ไม่มีเกียรติเพราะหากินกับคนตายและยังไม่เป็นที่ยอมรับ*

ตัดมาที่เริ่มงานแรก งานแรกนั้นหนักหนาสำหรับเค้าเพราะเค้าต้องมาแสดงเป็นคนตายเพื่อรับบทเป็นศพเพื่อใช้วิดีโอประกอบคำอธิบาย จนเขาโดนมีดบาดตอนโกนหนวด เขาเลยโวยวาย ตัดกลับมามีคนติดต่อมาให้ไปดูศพไม่มีญาติ ซึ่งเมื่อได้ข้าไปบ้านกลิ่นนั้นตลบอบอวนทำให้ไดโกะไม่ไหว ถึงกับคลื่นไส้อาเจียน หลังจากจบงานประธานก็จ่ายเงินให้แล้วบอกกับเขาว่าหนักหน่อยนะ เมื่อกลับบ้านไปเขาได้นึกถึงเรื่องเก่าเกี่ยวกับครอบครัว ไดโกะรู้สึกผิดและเสียใจที่ทิ้งแม่ไปทำงานที่โตเกียว ตาไดโกะนั้นกลับนึกหน้าของพ่อตัวเองนั้นไม่ออก จำได้แค่เพียงภาพลางๆ และเขากับพ่อก็ได้แลกก้อนหินกันไว้เหมือนเป็นเครื่องเตือนใจของเขา เขาจึงออกไปเดินเล่นที่แม่น้ำแล้วนั่งครุ่นคิดแล้วสังเกตุไปเห็นปลาแซลม่อนที่กำลังว่ายทวนน้ำ เขาก็คิดขึ้นมาในใจว่าทำไมต้องพยายามขนาดนั้น แล้วลุงคนนึงก็เดินมาแล้วพูดขึ้นว่า เพราะมันอยากกลับบ้านกลับมายังที่ๆมันเกิด แล้วลุงก็เดินจากไป จู่ๆไดโกะก็ถูกตามกลับไปทำงาน ไม่นานทุกคนในหมู่บ้านก็พากันซุบซิบนินทาว่าเขาหากินกับคนตาย นั่นทำให้ภรรยาเขารู้ว่าไดโกะนั้นทำงานอะไร มิกะภรรยาของเขาจึงขอให้เขาหยุดทำงานนี้เพราะคนสมัยนั้นยังไม่เป็นที่ยอมรับ ไดโกะปฏิเสธเพราะค่าตอบแทนที่สูงและเขาเหมือนจะผูกผันกับงานนี้และรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้ทำให้คนตายกลับมาดูราวกับว่ามีชีวิตอีกครั้ง(เพราะทุกๆครั้งญาติของผู้ตายจะมากล่าวขอบคุณที่ทำให้คนรักของพวกเค้ากลับมาดูสวยง่ายเหมือนอย่างตอนมีชีวิต)

ภรรยาจึงหนีเขากลับไปโตเกียวหลังจากนั้นผ่านไปไม่นานภรรยาเขาก็กลับมาพร้อมกับข่าวดีว่ามิกะนั้นกำลังตั้งท้อง และทำใจยอมรับเรื่องหน้าที่การงานเขาได้แล้ว หลังจากนั้นเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อมีจดหมายมาส่งให้กับเขาไปรับศพของพ่อที่ตอนนี้นได้เสียชีวิตลงแล้ว เขากลับโมโหและไม่ยอมรับที่ทิ้งเค้าไปแล้วไม่เคยติดต่อกันเลย มิกะภรรยาเขาต้องโน้มน้าวจนใจอ่อน เมื่อได้ไปพบกับพ่อที่เป็นร่างไร้วิญญาณเขาถึงกลับกั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ และภาพความทรงจำในอดีตเขาก็ชัดเจนขึ้น เขาเลยจัดการทำพิธีแต่งหน้าศพให้กลับมาดูเหมือนตอนที่ยังมีชีวิต….

หนังเรื่องผมอาจจะมีตกหล่นไปบ้าง เพราะไม่สามารถบรรยายทุกเหตุการณืได้จริงๆ เป็นหนังที่เรียกน้ำตาและอารมณ์ได้เป็นอย่างดี หลังจากอ่านสปอยแล้วยังไม่ก็คงไม่เท่าไปดูเอง ผมแนะนำเรื่องนี้เลยครับหนักนอกกระแสที่เรียกน้ำตาและอารมณ์ได้เป็นอย่างดี